Real Madrid menajeri Jose Mourinho'yu ağırlayan, yılda on milyonlarca avro kazanan yıldızların, Kaka ve Kahire'nin geldiği, dünyanın en çok “lüks malının” bulunduğu yer.
İşte burada toptan deri̇ ürünleri̇ pazari Sanyuanli, Guangzhou'da.
Sabah saat 10'da bu pazar, dünyanın dört bir yanından, Arabistan ve Güney Afrika'dan gelen toptancılar ve alışveriş merkezindeki küçük esnafla tıklım tıklım doluydu. Yerli deri, orijinal deri, replika, 1:1 vb. jargonu, bireysel ihtiyaçlarını doğru bir şekilde ifade ediyor ve fiyatta anlaşıldıktan sonra, tek şey gün bitmeden malları almak için beklemek.
Saat 17:00, tüm toptancı pazarında günün en gürültülü zamanıdır. İnsanlar sabırsızlanmaya başlar ve mal taşıyan arabalar kudurur. Sonunda panjurlar indirildi ve savaş alanı halin dışındaki meydana kaydırıldı. Gün boyunca ortalıkta görünmeyen lojistik şirketleri, sadece kısa bir saatliğine küçük dağlar gibi yığılan kargo kutularıyla birlikte hızla girişte pozisyon alıyor.
Bu ürünler iki gün içinde Pekin Kadınlar Sokağı'na, Şanghay Changle Yolu'na, Wuhan'daki Taobao mağazalarına ve hatta Sincan Karamay sokaklarındaki butik evlere gönderilecek. Bir aydan kısa bir süre içinde, farklı marka, stil ve işçilik seviyelerine sahip “lüks mallar” otobüslerde, üst sınıf ofislerde ve diğer yerlerde ortaya çıkacak ve sahiplerinin kimliğini ve zevkini gösterecek.
Ellerinde sıkıca tuttukları şey sadece iyi ya da kötü bir taklit (gayri resmi kanallardan gelen çok az sayıda orijinal ürün ve çeşitli niteliklerdeki taklitler için kullanılan genel bir terim) deri çanta değil, aynı zamanda insanların daha iyi bir yaşam özlemleri, kendi değerlerine ilişkin yargıları ve lüks markaların Çin'e girişiyle ortaya çıkan devasa gösteriş ekonomisidir.
Önleyici tedbirler alarak pazarlara sahip çıkmak
Özne ve gölge gibi, biri aydınlık diğeri karanlık, biri gerçek diğeri sahte olan hakiki ve taklit mallar birbirinin içine yerleşmiştir.
1992 yılında LOUIS VUITTON (“LV”) Çin'e resmi olarak girdi ve Pekin Wangfu Otel'de ilk mağazasını açtı. O yıl Fan 4, Ning 12 ve Wang 16 yaşındaydı; hiçbiri gelecekteki hayatlarının değişeceğini bilmiyordu.
LV'nin girişiyle birlikte dünyanın dört bir yanından lüks markalar Çin'e girmeye başladı ve Çinli tüketiciler için büyük ve görkemli bir rüya inşa etmeye çalıştılar ve ülke de bu 20 yıl boyunca onlara rüya gibi bir ödül verdi. Danışmanlık şirketi McKinsey tarafından 2012 yılında yayınlanan lüks tüketim raporu, Çin'in 180 milyar yuan ile dünyanın en büyük lüks mal (özel jetler, yatlar vb. hariç) tüketicisi haline geldiğini göstermektedir.
Lüks malların artan etkisine, daha da büyük bir sahte endüstrinin ortaya çıkması eşlik etti. Orijinal ve taklit mallar, özne ve gölge gibi, biri parlak diğeri karanlık, biri gerçek diğeri sahte, birbirinin içine yerleşmiştir. Bugün Çin, dünyanın en büyük lüks mal tüketicisi olmakla birlikte, aynı zamanda dünyanın en büyük sahte mal üretim ve tüketimiyle de doludur.
Bu muhabir Ning ile Pekin'deki Dünya Ticaret Merkezi'nde bulunan COSTA kafede buluştu. Ning'in iyi bir işi var ve boş zamanlarında Pekin'de sahte çanta dükkânı işletiyor. “Soldaki kızın kaliteli CLINE'ı var ama gerçek değil; bu renkte çıkmadı. Sağdaki amca, Burberry'nin giriş fiyatının sadece 300 yuan olması biraz fazla.”
Ning'in tedarikçilerinden biri olan Xiaofan, Guangzhou çevresindeki kırsal kesimde yaşamasına rağmen lüks mallarla akranlarından daha önce tanışmış. “On yıl önce, evimizin çevresinde A-malları üreten bazı işleme fabrikaları vardı.” Bugün Fan, erkek arkadaşıyla birlikte Guangzhou'nun Sanyuanli toptancı pazarında üç deri eşya tezgahını yönetiyor.
Yaklaşık 4 metrekarelik tezgâhlardan biri, Fan'ın yaklaşık 40 Burberry çantayla dolu üç kat rafla en erken yerleştiği yer. “Buranın kirası ayda 20.000 yuan, şurada daha iyi bir yer ise 60.000 yuan.” Her gün yüzlerce deri çanta bu 4 metrekarelik mağazadan ülkeye akıyor. En gözde stillerden birinin satışı ayda 2000'e ulaşabiliyor.
Fan ayrıca Burberry konusunda uzmanlaşmış başkalarıyla ortaklaşa bir fabrika kurdu; bu fabrika aslında 10 kişiden az çalışanı olan bir atölye. Fan, Guangdong'da buna benzer en az birkaç bin küçük atölye olduğunu tahmin ediyor.
Ning Ning, Fan gibi sayısız kişinin ve küçük atölyelerin iç içe geçmesi, yıllık üretim değeri tahmin edilmesi zor olan devasa bir gri sanayi zinciri yaratmıştır.
Sahte mallar vs Orijinal mallar
İyi satan yeni bir ürün olduğu sürece, diğerleri de hızla onu takip eder.
Fan geçtiğimiz aylarda yeni bir “stratejik ayarlama” turuna başladı.”
Daha önce, Fan iki kalitede mal satıyordu. Biri gerçek “A malları” - sadece orijinal ürünün resmine veya daha iyi bir taklidine dayanarak, deri veya detayların kolayca kırılıp kırılamayacağı. Bu pazarda çoğu satıcı bu A mallarını 300 ila 1000 yuan arasında değişen fiyatlarla satıyor. Tüketiciler çoğunlukla lüks mallar hakkında bilgisi olmayan ya da sahte olup olmamasını önemsemeyen kişilerdir.
Buna karşılık Fan, bu toptan satış pazarında daha sofistike olanlardan biridir - sadece marka tarafından üretilen stilleri üretirken, bazı küçük atölyeler genellikle markalı tezgahlarda bulunmayan renklerin yanı sıra stiller de üretir. Ve burada modanın hızı gerçek pazardakinden çok daha yüksek. “İyi satan yeni bir ürün çıkar çıkmaz, diğer birçok aile onu hızla takip ediyor.” Ning, “BVLGARI (Bulgari), yılın başında yeni bir yılan başlı çanta çıkardı, bu piyasada pek tutmadı ama burada en az 50 tane satıyor ve her biri iyi satıyor” örneğini veriyor.”
Fan'ın sattığı diğer mal türü ise daha kaliteli “A” mallarıdır. Orijinal kumaş, yüksek taklit donanım ve orijinal yıkama etiketi. “Bu yıkama etiketi test edilebilir.” Fan çekmeceden ustalıkla küçük bir el feneri çıkardı, mavi ışık altındaki benzer bir para makinesinde, yıkama etiketi sahteciliğe karşı çizgi olarak göründü, “ikisi arasındaki fiyat farkı yarı yarıya, ancak giderek daha fazla insan iyi mal istiyor.”
Ning Ning, Fan'ın açıklamasını doğruladı: “Yaklaşık 10 yıldır bu mallar üzerinde çalışan bir akran, işin başında 800 yuan'a satılan 300 yuan'lık malları günde bir düzine satabiliyordu, şimdi birkaçı satamıyor. Tüketiciler karşı denetimi destekleyebilecek bir şey istiyorlar.”
“Tezgah denetimini destekleyin,” sektörde yaygın bir ifade haline gelmiştir. Ancak aslında, muhabirin çömeldiği toptan satış pazarında, mağazanın sayaç incelemesinde olabilecek malları sattığını iddia eden bir dizi mağaza genellikle birkaç gerçek ürün görmemiştir.
Bu yılın Mayıs ayından itibaren Fan'ın atölyesi genel kalitede A malları üretmeyi bıraktı ve sadece iyi ürünler üretti. Ancak, lüks şirketlerin sıkı bir üretim yönetimi süreci vardır; orijinal deri nasıl resmi OEM'in dışına çıkabilir? Fan, örneğin Burberry'nin Çin'de bir fabrikası olduğunu ve bunun sektörde iyi bilinen bir sır olduğunu açıkladı. Tüm paket fabrikasına ek olarak, Burberry'nin hammaddelerinin de Çin'de iki üreticisi var. “Onların tedariki yoluyla satın aldık ve hammaddelerin yanı sıra yıkama etiketlerini de alabiliyoruz.” Doğrulanabilir yıkama etiketi Fan'ın bu pazardaki temel yetkinliğidir.
Xiaofan, bu güvenlik etiketi sayesinde Ningning'in tedarikçisi haline geldi. Ningning'in tedarikçilerinin çoğu Dongguan'da. Bu sektörde, “Guangzhou'da üretilmiştir” ve “Dongguan'da üretilmiştir,” ile ikincisi daha yüksek bir kalite ve özgünlüğü temsil eder.
Ning sahte çanta işine daldı
Ning ünlü bir yabancı şirket planlayıcısı; Tsinghua'da MBA eğitimi aldıktan sonra çeşitli çanta markalarını seviyor; evdeki çantaların toplam değeri yaklaşık 100.000 yuan. Bir ortaokul partisinde, LVMH Grubunda kalite müfettişi olarak çalışan eski bir sınıf arkadaşıyla tanıştı. Eski sınıf arkadaşı ona Çin'deki lüks ürün OEM'lerinin durumunu açıklayınca Ning şok oldu.
O partiden sonra Ning'in aklına lüks mallarla ilgili yeni bir fikir geldi. Eve döndüğünde internete girdi ve eski sınıf arkadaşının bahsettiği tüm döküm fabrikalarını araştırdı. “Gerçekten Çin'de; Time Leather adında bir tane var, hala borsada işlem gören bir şirket, ağırlıklı olarak Coach ve Prada üretiyor, ikincisinin de Time Leather'da hisseleri var. Ve Times Leather bunlardan sadece biri; çok daha büyük dökümhaneler var.” Ning ancak bundan sonra büyük lüks markaların çoğunun aslında Çin'de üretildiğine ikna oldu. “Birinci sınıf olanlar Bally, Prada, Burberry ve Miu Miu; hafif lüks markalar ise Coach, Tory Burch ve Michael Kors.”
Kısa bir süre sonra Ning, kalite denetçileriyle ortaklaşa küçük bir dükkan açmaya karar verdi ve özellikle yabancı şirketlerde çalışan ve sahte mal aldıklarının tespit edilmesinden özellikle endişe duyan müşterileri hedefledi, bu nedenle malların kalitesi daha fazla gerekiyordu. “Sahte çanta dükkânı açtığım için kendime hep gülüyorum ama aslında dükkânımda sattıklarım gerçek mallar ya da yarı gerçek montajlı mallar.” Sözde “monte edilmiş mallar”, en kötüsü de orijinal deri, daha iyi orijinal fabrika derisi, orijinal donanım ve astar malzemesi dışında monte edilmiş yüksek taklit donanımdır.
“Hermès, LV, Gucci kendi fabrikaları tarafından üretiliyor; Chanel, Dior bazı işlemlerden geçiyor, ancak fabrika Çin'de değil; CLINE, Loewe Çin'de kesilmiş parçalar üretiyor ve daha sonra kendi ülkelerine montaj için geri gönderiliyor. Bu nedenle, bu markaların gerçek tam mallara sahip olması pek olası değildir, yarı gerçek mallar dışarı akar.” Ning, Çin'in A malları piyasasını iyi biliyor, “resme bakmama izin verin; muhtemelen bir fiyat tahmin edebilirsiniz, hata asla 50 yuan fark olmayacaktır.”
Perakendeci için iyi kâr
Wang, Ning'in sınıf arkadaşı tarafından tanıştırılan ilk tedarikçisiydi. Aslen lüks bir marka fabrikasında çalışan bir işçiydi ve yaklaşık 40 yaşındaydı. 3 yıl önce aniden “aydınlandı”: “Eğer fabrikada bu şekilde kalırsam, bu benim hayatımın sonu olacak.” Böylece fabrikadan kararlı bir şekilde istifa etti ve birikmiş bağlantılarını kullanarak küçük bir toptancı oldu, bazı üst düzey A-malları, yani gerçek ve monte edilmiş mallar sattı. Bugün Wang yılda 500.000 yuandan fazla kazanıyor ki bu da fabrikada çalışmaya kıyasla gelirinde büyük bir artış anlamına geliyor.
Bir işçi olarak Wang “Guangzhou mallarını” küçümsüyordu, ona göre Dongguan malları ile Guangzhou malları hiç de aynı şeyler değildi. Bunu ancak fabrikadan çizimleri alırsak yapmaya cesaret edebiliriz. Wang'ın amacı otantik fabrikayı taklit ederek üretim yapmak, fabrikanın ürettiklerini eldeki hammaddelere göre yapmak, “bu yüzden bazen tezgahtan daha erken sevkiyat yapacağız.”
Wang bazen diğer fabrikalardan bazı malları satmak için geri transfer ediyor; ne de olsa kendi ürünleri çok tek. “Üst taraf bize orijinal fabrikadan ve orijinal numuneden olduğunu söylediğinde malları alıyoruz, ancak gerçeği bilmiyorum.”
İşbirliği üst tedarikçiyle çok iyi bir ilişki olsa bile aynı kafa karışıklığına sahipler, tüm gerçek şeyin bu olduğunu söylediler. Ning hala emin değil. “Malları incelemek için her zaman tezgâha giderim.” Aslında, hiçbir lüks mal sayacı denetim hizmeti sunmuyor, Ning Ning'in sözde “denetimi” yalnızca kendi anılarına ve analizlerine dayanıyor, sayaçla dikkatlice karşılaştırılıyor. Ancak yine de belirsizlik var; örneğin Çin, Avrupa modelleri veya outlet modelleri için mevcut değil, kontrol etmenin bir yolu yok.
Tüketiciler, orijinal bir ürünü gerçeğinin fiyatından 30%'den daha ucuza satın alabiliyorlarsa, bundan yararlandıklarını düşüneceklerdir. Bu nedenle, ister satıcı ister alıcı olsun, zincirdeki herkes akarken gerçek şey hakkındaki efsanelere inanmayı tercih eder.
Gösteriş ekonomisinin sınırları
Bu tür bir iş, tüketicilerin olgunlaşmamışlığına dayanır. Günümüzde daha çok genç insan hafif lüks markaları satın almaya istekli.
Lüks markalar, ürünün önüne geçen daha yüksek bir maliyetle tüketicilere hizmet sunmak için çok para harcıyor.
2012 yılında Prada Group'un toplam geliri 329.7 milyon Avro, brüt kar marjı 72% ve nihai vergi öncesi kar marjı sadece 26.8% olmuştur. Başka bir deyişle, bunun 150 milyon Euro'su baş döndürücü labirent benzeri mağazaların inşasına, güzel reklamların yayınlanmasına ve çantanın ünlülerin bileklerine takılmasına harcandı.
Tüm bu iyilik sadece bir çantaya on bin dolardan fazla para harcamak isteyenlere değil, aynı zamanda mali gücü olmayan veya çanta satın almak için yüksek bir fiyat harcamak istemeyen ancak ona sahip olmak isteyen tüketicilerin kalbine de ulaştı. Böylece, A mallarına olan talep ortaya çıktı ve sektör gelişmeye başladı.
On yılı aşkın bir süredir Çin'de faaliyet gösteren A-goods üreticileri bile fatura mükellefleri için daha iyi bir hizmet sunmaya başlıyor. Çantanın kendisine ek olarak, tam takım eşleşen toz torbaları, kimlik kartları ve Hong Kong faturaları da beraberinde geliyor. “Gerçek tamamen otantik malların sadece çıplak çantaları var, nedeni basit, tüm paket bittikten sonra fabrika envanteri çok sıkı, nasıl çıkarabiliriz.” Ning, “bunları almak için A mallarını satın alan insanların mantıklı olmadığına, garanti veremeyeceğine inanıyor. Ancak bu tam takım aksesuarlar alıcılara biraz psikolojik rahatlık sağlayacaktır.”
Ancak, bu gösteriş ekonomisi patlaması ne kadar sürebilir?
Her şeyden önce, Yüksek imitasyon sektöründeki şirketler ışığı göremiyor ve pek bir şey yapamıyor. Bugünlerde yönetmelik gittikçe daha katı hale geliyor ve Xiaofan her pazartesi rutin olmasına rağmen pazardan gelen denetimi kabul etmek, ayrıca bariz ticari markaları olan malları indirmek zorunda. Fan'ın bulunduğu toptancı pazarında, cepheye yerleştirilen tüm çantalar seyreltilmiş ticari markadır; örneğin, donanım oyulmuştur. Buna ek olarak, bu tür malların ana kanallarından biri olan Taobao da, iyi bir iş yapan satıcıların Prada gibi bir harfin soluk bir marka adı olacağını ve Pr*dad olarak işaretleneceğini izlemeye başladı.
İkinci olarak, Bu tür bir iş yapmak aslında tüketici pazarının henüz olgunlaşmamış olmasına dayanıyor. Geçmişte tüketiciler için tek seçenek $1,000'in altındaki yerli markalar ve $10,000'in üzerindeki lüks markalardı. Bugün ise bu ikisi arasında daha fazla sayıda hafif lüks markanın yanı sıra Coach, Tory Burch, Michael Kors gibi tasarımcı markaları da bulunmaktadır. Daha fazla genç insan bunları satın almaya istekli.
Ayrıca, Bu piyasanın kendisinde kötü paranın iyi parayı kovması olgusu vardır. Bir yandan tüketiciler daha kaliteli çantalar istiyor, ancak diğer yandan yüksek kaliteli çantalar tedarik edebilen satıcılar iyi karlar elde edemiyor. Tüketiciler bu mallara aşina olmadıkları için 600 yuan ve 800 yuanlık çantalar aynı fiyata satılabiliyor, iyi ürünlerin işi iyi değil.
Büyük marj kaotik sektörü ısıtıyor
Ning, örneğin orta boy “Prada katil çantası ”nın yurtiçi fiyatının 14,800 yuan olduğunu söyledi. Tüm gerçek mallar, çoğunlukla çalıntı fare malları, minimum satın alma fiyatı 5.000 yuan'dan fazla, “nasıl satacağımı söylüyorsunuz, 7.000 yuan'a kadar bir artış, sadece 40% kar marjı, ama kim bilinmeyen bir paket satın almak için 7.000 yuan harcamak ister?”
Buna karşılık, ürünlerin montajı daha uygun maliyetlidir, sadece donanım doğru değildir. Prada orijinal donanım 24K altın kaplamadır, sahte donanım da altın kaplamadır, sadece saflığı o kadar yüksek değildir. “Bir Prada'nın satın alma fiyatı 2,000 yuan olduğu sürece, 3,000 yuan'a satıldığında kârın 60%‘sine sahip olacaktır. Ancak ’Guangzhou malları'nda, satın alma fiyatı yalnızca 900 yuan olan en iyi katil orta boy bir çanta, 100%”den fazla karla 1800 yuan'a satılabilir."
Guangzhou, Sanyuanli'deki toptan deri ürünleri pazarı geceleri yoğun bir döneme giriyor. Mal sahipleri sadece malları depodan tezgâha en kısa sürede taşımak ve ardından mümkün olan en kısa sürede bir sonraki döngüye hızla geçmekle ilgileniyor. Bu müreffeh ve kaotik sektörde bir dönüm noktası ne zaman yaşanacak?
